கண்ணன் கதைகள் – பக்தன் பகவான் யுத்தம்!

A story from Kannan Kadhaigal Series from Dinamalar Aanmeega Malar supplement (Saturdays)

அதிகாலை நேரம். தகதகவென வானில் தங்கப் பழம்போல் கதிரவன் புறப்பட்டுக் கொண்டிருந்தான். யமுனை நதிக் கரையில் சந்தியாவந்தனம் செய்துகொண்டிருந்தார் காலவ முனிவர். அர்க்கியம் விடுவதற்காக யமுனையின் புனிதநீரை இருகைகளிலும் அள்ளி எடுத்தார். கண்ணக் கடவுளை மனத்தில் தியானித்து “கேசவம் தர்ப்பயாமி! நாராயணம் தர்ப்பயாமி’ என்று விழிமூடி பக்தியுடன் அவர் அர்க்கிய மந்திரங்களை ஜபித்துக் கொண்டிருந்தபோது தான் அந்த அசம்பாவிதம் நடந்தது. அர்க்கியம் சமர்ப்பிப்பதற்காக அவர் கைகளில் எடுத்த புனித நீரில், மேலிருந்து ஏதோ வந்து விழுந்தது.
கண்திறந்து பார்த்தார். அது எச்சில் தாம்பூலம்! வெற்றிலையை மென்றுவிட்டு இப்படித் தன் கைகளில் துப்பியவர் யார் என்று ஆகாயத்தைப் பார்த்தார். உயரத்தில் புஷ்பக விமானத்தில் மனைவியோடு உல்லாசமாகப் பறந்துபோய்க் கொண்டிருந்தான் ஒரு கந்தர்வன். காலவர் மனத்தில் சுறுசுறுவெனக் கோபம் பொங்கியது.
“”கையிலெடுத்த புனித நீரை அசுத்தப்படுத்தினானே! இன்று மாலை சூரிய அஸ்தமனத்திற்குள் அந்த கந்தர்வன் தலை அறுபடட்டும்,” வாய்விட்டு சபித்தார்.
மீண்டும் “கிருஷ்ண கிருஷ்ண!’ என்று ஜபித்தவாறு தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக்கொண்டு சந்தியாவந்தனத்தை முடித்துக் கொண்டு ஆசிரமம் நோக்கி நடந்தார் .
அப்போது “நாராயண! நாராயண!’ என்று குரல்கொடுத்தபடி அவர் முன் தோன்றினார் நாரதர்.
“”நீங்கள் இப்படிச் செய்யலாமா?” என்று கேட்டார் அவர்.
“”என்ன செய்துவிட்டேன்?”
“”ஒன்றுமறியாத அப்பாவி கந்தர்வனை, அவன் தலை இன்று மாலைக்குள் அறுபட வேண்டும் என்று சபித்துவிட்டீர்களே! கந்தர்வர்கள் இப்போதுதான் தலையெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவர்களில் ஒருவன் தலையை மாலைக்குள் எடுக்க நினைப்பது என்ன நியாயம்? அந்த கந்தர்வன் யாழிசையில் வல்லவன். அவன் இசைப்புலமையை மெச்சி உங்கள் கரத்தால் அவன் கழுத்தில் மாலை விழுந்தால் அது அவனுக்குப் பெருமை. ஆனால், அவன் கழுத்தே மாலைக்குள் விழவேண்டும் என்று நினைத்தால் அது சரியல்லவே!”
“”மகரிஷி! அவன் என் கைகளில் எச்சில் தாம்பூலத்தை உமிழ்ந்தான்”.
“”அது திட்டமிட்டுச் செய்த செயல் அல்ல முனிவரே! போகிற போக்கில் நீங்கள் எங்கிருக்கிறீர்கள் என்றே அறியாமல் அவன் துப்பினான். அது காற்றில் உங்கள் கரத்தில் வந்து விழுந்துவிட்டது. எச்சில் துப்பியது குற்றம்தான் என்றாலும். அதற்கு ஏதேனும் சிறுதண்டனை விதிக்கலாமே தவிர மரண தண்டனை வழங்குவது முறையா?”
காலவருக்குத் தாம் சபித்தது பிசகு என்று தெரிந்தது. ஆனால் சபித்ததைத் திரும்பப் பெற இயலாதே? இப்போது என்ன செய்வது? பரிதவிப்போடு நாரதரைப் பார்த்தார்.
நாரதர் மேலும் சொல்லலானார்: “”இப்போது உங்கள் தலைக்கே ஆபத்து வந்துவிட்டது முனிவரே! அவன் தலை மாலைக்குள் விழுந்தால் உங்கள் தலை இரவுக்குள் விழுந்துவிடும். கந்தர்வர்கள் ஒற்றுமை நிறைந்தவர்கள். தங்களில் ஒருவனைத் தக்க காரணமில்லாமல் சபித்துக் கொன்ற உங்களைச் சும்மா விட மாட்டார்கள்”.
முனிவர் திகைத்தார். “”அறியாமல் சபித்துவிட்டேன். இந்தச் சிக்கலிலிருந்து தப்பிக்க ஒரு வழிசொல்லுங்கள் சுவாமி!” அவர் கலக்கத்தோடு நாரதரை வேண்டினார்.
“”ஒரே வழிதான் இருக்கிறது. நீங்கள் கண்ணனது பக்தர் தானே! உடனடியாக துவாரகை சென்று கண்ணனைச் சரணடையுங்கள். நடந்தவற்றையெல்லாம் சொல்லி, கண்ணன் தான் அந்த கந்தர்வன் தலையை வீழ்த்தவேண்டும் என்று வேண்டுங்கள். கண்ணனால் கொல்லப்பட்டால் கந்தர்வர்கள் அடங்கி விடுவார்கள். கண்ணனை எதிர்க்கவோ, அவர் பக்தரான உங்களைத் தாக்கவோ அவர்கள் துணிய மாட்டார்கள். இதைத் தவிர வேறு வழியில்லை!”
“”இதோ இப்போதே புறப்படுகிறேன்!”
காலவர் கண்ணனை நோக்கிப் புறப்பட்டார். அவர் புறப்பட்டுப் போனதை உறுதி செய்துகொண்ட பின் நாரதர் “நாராயண! நாராயண’ என்றவாறு பாதிக்கப்பட்ட கந்தர்வனை நோக்கிப் புறப்பட்டார்.
காலவர் சொன்னது முழுவதையும் கேட்டுக் கொண்டான் கண்ணன்.
பக்தர்களைக் காப்பது தான் தன் லட்சியம் என்றும், அன்று மாலைக்குள் கந்தர்வன் தலையைத் தான் வீழ்த்துவது நிச்சயம் என்றும் வாக்குறுதி தந்தான்.
காலவரிஷி நிம்மதியாக ஆஸ்ரமம் போய்ச் சேர்ந்தார்.
நடந்த அனைத்தையும் நாரதர் மூலம் கேட்டறிந்த கந்தர்வன் பதறினான். “”அறியாமல் செய்த பிழைக்கு மரணதண்டனையா? கண்ணனே என்னைக் கொல்லப் போகிறானா?” கண்ணீர் விட்டுக் கதறினான். கந்தர்வனின் மனைவியும் உரத்த குரலெடுத்து
அழலானாள்.
நாரதர் அவர்களை அமைதிப்படுத்தினார். கந்தர்வனின் மனைவியை உடனடியாக சுபத்திரையிடம் சரணடையுமாறு வற்புறுத்தினார். சுபத்திரை கண்ணனின் சகோதரி மட்டுமல்ல! மாவீரன் அர்ஜுனனின் மனைவியும் கூட! அவளைச் சரணடைந்தால் நல்லதே நடக்கும் என்றார் நாரதர்.
முந்தானையை எடுத்து இடுப்பில் செருகிக்கொண்ட கந்தர்வனின் மனைவி, விறுவிறுவென ஓர் ஆவேசத்தோடு சுபத்திரையின் மாளிகைக்குச் சென்றாள். அர்ஜுனன் அருகில் இல்லாத நேரத்தில் அவள் காலில் முன்னறிவிப்பு ஏதுமில்லாமல் சடாரென விழுந்தாள். விழுந்தவள் நீண்டநேரம் எழுந்திருக்கவே இல்லை.
ஒரு சுமங்கலி. கண்ணீரும் கம்பலையுமாய்த் தன் காலில் விழவேண்டிய அவசியமென்ன? கந்தர்வன் மனைவியைத் தொட்டுத் தூக்கி ஆறுதல் சொல்லி விவரம் கேட்டாள் சுபத்திரை.
“”என் கணவரை ஒருவர் இன்று மாலைக்குள் கொல்லப் போகிறார். என் கணவரைக் காப்பாற்றி என் மாங்கல்யத்தைக் காப்பதாக வாக்குறுதி கொடுங்கள் தாயே!”.
நாரதரின் அறிவுரைப்படி, தன் கணவரைக் கொல்லப்போவது கண்ணன் தான் என்பதை அப்போது சொல்லாமல் தவிர்த்தாள் அந்த புத்திசாலி மனைவி.
சுபத்திரை வாக்குறுதி தந்து, அவளை அர்ஜுனனிடம் அழைத்துப் போனாள்.
“”இவள் கணவரின் உயிரை நீங்கள் காக்க வேண்டும் பிரபோ! அவனைக் காப்பதாக வாக்குறுதி தாருங்கள்!” என்று சுபத்திரை வேண்டினாள்.
மனைவி கேட்டபின் சரியென்று தலையாட்டாத கணவனும் உண்டா? அர்ஜுனன் வாக்குறுதி தந்தபின், “”கொல்லப்படப் போவது
கந்தர்வன் என்பது சரி. அவனைக் கொல்லப் போவது யார்?” என்று தாமதமாக விசாரித்தான்.
“”கண்ணக் கடவுள்!” என்றாள் கந்தர்வன் மனைவி.
அதைக் கேட்ட சுபத்திரை, அர்ஜுனன் இருவர் தலையும் கிறுகிறுவெனச் சுற்றியது. ஆனால், “”கொடுத்த வாக்குறுதி கொடுத்ததுதான். நான் கண்ணனை எதிர்த்துப் போரிடுவேன்!” என காண்டீபத்தோடு எழுந்தான் அர்ஜுனன்.
“தாங்கள் வழிபடும் கடவுளை எதிர்த்துப் போரா…!’ சுபத்திரை பதறினாள்….
கண்ணனுக்கும் அவன் பக்தனான அர்ஜுனனுக்கும் போர். என்ன விந்தையான காட்சி! இதைக் காண தேவர்கள் அனைவரும் வானில் கூடினார்கள். காலவ முனிவர், போர்க்களத்தில் கண்ணன் அருகே கைகூப்பி நின்று கொண்டிருந்தார். நாரதரும் வந்துசேர்ந்தார்.
விசித்திரமான போர்தான் அது. வழக்கம்போல் “கிருஷ்ண கிருஷ்ண!’ என்று ஜபித்தவாறே அம்புகளைக் கண்ணனை நோக்கி எய்தான் அர்ஜுனன். அவனது கிருஷ்ண பக்தி காரணமாகஅம்புகள் அனைத்தும் கண்ணன் கழுத்தில் பூமாலையாக விழுந்தன!
கண்ணன் எய்த அம்புகளும், அர்ஜுனனின் கிருஷ்ண பக்தி அவனைக் கவசம்போல் காத்ததால், அவன் கழுத்தில் மாலையாக விழத் தொடங்கின. இப்படிப் போர்க்களத்தில் கடவுளும் பக்தனும் மாற்றி மாற்றி மாலை மரியாதை நிகழ்த்திக் கொள்வதைப் பார்த்து நாரதர் திகைத்தார்.
“”கண்ணா! சூரியாஸ்தமனம் நடக்கப் போகிறது. உன் பக்தர் காலவர் சாபம் பலிக்குமாறு செய்வதாக நீ வாக்குறுதி கொடுத்திருக்கிறாய். அர்ஜுனனுடன் எதற்குப் போர்? நேரடியாக ஓர் அஸ்திரத்தை கந்தர்வன் கழுத்தை நோக்கி வீசு! தாமதம்
வேண்டாம்!” நாரதர் கூற்றை ஏற்ற கண்ணன் நேரடியாக கந்தர்வனை நோக்கி அம்பு வீச, அந்த அம்பு அவன் கழுத்தை அறுத்துத் தலையை ஒரே கணத்தில் மண்ணில் வீழ்த்தியது. கந்தர்வன் மனைவி ஓடோடி வந்து அர்ஜுனன் காலில் விழுந்தாள்.
“”சுவாமி! என் கணவர் உயிரைக் காப்பதாக வாக்குறுதி தந்தீர்களே? இப்படி நடப்பது நியாயமா?” என்று கதறினாள்.
நாரதர் ஒரு குறும்புப் புன்னகையுடன் கண்ணனிடம் கேட்டார்:
“”கண்ணா! காலவர் உன் பக்தர். அவர் சாபத்தைப் பலிக்கச் செய்வதற்காக நீ கந்தர்வனைக் கொன்றாய். சரி. ஆனால் அர்ஜுனனும் உன் பக்தன் தான்! அவன் வாக்குறுதியைக் காப்பாற்ற வேண்டியதும் உன் கடமைதானே? அந்தக் கடமையில் நீ தவறலாமா? அப்புறம் உலகம் உன்னை என்ன சொல்லும்?”
கண்ணன் யோசித்தான்.
“”அதுவும் சரிதான்! என்று, கந்தர்வனை நோக்கி வலக்கரத்தை உயர்த்தினான். மறுகணம் அந்த அருளாசியால் கந்தர்வன் தலை அவன் உடலில் தானே உருண்டோடி வந்து, ஒட்டிக் கொண்டது. அவன் உயிர்பெற்று எழுந்தான். கந்தர்வனின் மனைவியும்
கந்தர்வனும் கண்ணனையும், அர்ஜுனனையும் நாரதரையும் காலவ மகரிஷியையும் மகிழ்ச்சியோடு வணங்கினார்கள்.
பக்தர்களைக் காப்பதில் எந்த வேறுபாடும் காட்டாத கண்ணனின் அளப்பருங் கருணையை எண்ணி வானவர் சொரிந்த பூமாரியால் மண்ணகம் முழுவதும் நிறைந்தது.

Swami Ramanujar Story in Tamil – Weekly Series in Dinamalar

For those who wished to read the story of Swami Ramanujar in Tamil, leading daily DinaMalar has started a Story series on Swami Ramanuja in Tamil. The first part was published in Aanmeega Malar (a free supplement on every Saturday) last week. The story is written in a simple & engaging manner. The first part can be read in the link below. The series is published every Saturday in Aanmeega Malar, Dina Malar.

Swami Ramanujar Story in Tamil, Part 1.

Links for remaining parts will be posted in the Twitter Feed.

Watch Sri Venkateswara Bakthi Channel online

SVBC channel Online

A Darshan of Tirumala Lord Srinivasa is always an wonderful experience. The Sri Venkateswara Bhakti Channel brings home the Lord to our homes daily. Now the channel can now be watched on-line in the TTD Site – www.svbcttd.com

Sri Nammalwar Thirunkashatram

Sri Nammalvar

Today is the Thirunkashatram of Swami Nammalwar, the foremost of all Alwars. The greatness of the Namalvar can be known from the fact that while all other Alwars went to various Divyadesams and sung on the Perumals, for Nammalvar all the Perumals came before Alwar so that he can sing on Them. Here are a couple of Upanyasams on Nammalwar.

Upanyasams in acharya.org site

Nammalwar Vaibhavam by Sri PB Annangrachariar Swami

Thiruvaimozhi Saram by Sri Velukkudi Krishnan Swami

Apoorva Ramayanam by Annangarachariar Swami

In the 1970′s, the great Sri U Ve  Annangarachariar Swami wrote a work called Apoorva Ramayanam. This is a unique way of looking at entire Sri Ramayanam through the questions asked by Valmiki to Narada about 16 auspicious qualities of Sri Rama. The divine qualities that Valmiki asked to Narada are sixteen in number. Since the Moon has sixteen phases, Sri Rama with these sixteen qualities is known as Ramachandra. In explaining the sixteen qualities and showing how Rama exhibited these, one can cover the entire Sri Ramayanam.

The above work by Annangarachariar Swami has been translated in English by Swami TCA Venkatesan of acharya.org. Interested people can subscribe to acharya.org  newsletter and receive e-mails as and when they are translated. Below is an excerpt from the translation of Apoorva Ramayanam sent by e-mail.

Image via Wikipedia

There are some that say that the Lord can never be said to suffer and that suffering is to be rejected. There are two types of suffering: svArtha and parArtha. When one suffers due to a misfortune that fell on one’s self, it is called svArtha du:kha. When one suffers seeing the misfortune of another, it is called parArtha du:kha. The former can be rejected but not the latter. The latter is a great quality. We see in this world, when someone suffers, if a person looks at that and remains unaffected, he is called stone-hearted. On the other hand, a person who is affected seeing anothers suffering is celebrated as kind hearted. Therefore, if He is affected by seeing someone’s suffering, it is to be celebrated and not rejected. Allowing other great qualities but rejecting this one alone is even not acceptable.

One thing may be said here. In this world, we may be affected seeing anothers suffering because we are unable to remove that suffering. The Lord who is known as praNathArtihara has the ability to remove the suffering. Why would He be affected then? The quality of suffering when seeing anothers hardship and the ability to remove that hardship are not opposed to each other. As an example – when a child has a hardship, even though his mother has the ability to remove that immediately, we see that she still suffers saying ‘It is my duty to protect this child from all hardships; yet I missed it and allowed the child to suffer; how could I have done that?”

When Draupathi suffered at the hands of Duschasana, Sri Krishna removed that and yet continued to regret that He was far away and not present physically there to remove her misery. He said that He was in her debt always for not saving her prior to the event taking place. He felt the same way with the elephant Gajendra after killing the crocodile that attacked it. Azhvars and Acharyas have melted thinking of His state after this event. Thus, His grace in suffering seeing the hardship of others cannot be questioned. This quality can also be seen in Sri Ramayanam.

Interested people can click here to subscribe to acharya.org newsletter to recieve the entire series of Apoorva Ramayanam translation.

Why is the Lord in different postures? Beautiful article from The Hindu

A really beautiful article from The Hindu about the various postures of Lord in different temples.

If we visit a house, and the lady of the house says that her husband is away, and will be back only the next day, we wait for his return. And since we have to wait a long time, we lie down on the pyol at the entrance to the house. If the man will join us shortly, we sit outside the house, waiting for him to join us. If the man is ready and will be with us in a few minutes, we await him standing.

Just as our posture changes according to the situation, Lord Narayana’s archa from also is seen in different postures in different temples, depending on the circumstances. Lord Srinivasa of Tirumala is seen in a standing posture, because He is not content with the fact that there are reformed souls, whose only thoughts are of Him. He wants to bring under His fold every one of us. Imagine a greedy man who has a sack full of coins. Even if one coin drops out of the sack, he will not go his way, thinking that after all when he has a sack full of coins, a single coin does not matter much. He will stoop to pick up the coin. So also is Lord Srinivasa greedy when it comes to saving us. There may be many who adore Him, but He will not let go those who have not realized the path to salvation.

It is in order to instantly lend a hand to the person who slips from the path of righteousness, and put him back on track, that Lord Srinivasa is in a standing posture in Tirumala.

The complete article can be read here – www.hindu.com/2009/10/19/stories/2009101960191200.htm

Life of Swami Ramanuja in Pictures…

I always longed for something like this, Vaishnava stories in pictures. Sriman Narayana had just given that; story of Swamy Ramanuja in pictures. The people at antaryami.net have put up these wonderful images in Picassa Web Albums. The albums can be seen by anybody and Sign in is not require to view the album. Here is the link to the album -

http://picasaweb.google.se/antaryami.net/LifeOfSwamiRamanuja#

More Sri Vaishnava photos can be found in other Albums of Antaryami.net –
http://picasaweb.google.se/antaryami.net